บทที่ 51

ตอนที่ 51 โดนต้อนจนมุมแล้ว

“นี่….”

โม่เหลียงเฉินท่าทางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในที่สุดก็พยักหน้า

“ดูท่าทางแม่นางก็เป็นคนจริงใจดี เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! สี่ร้อยยี่สิบ ลดกว่านี้ไม่ได้แล้ว”

“ตกลง!”

แป๊บเดียวก็ลดไปร้อยยี่สิบ อย่างนี้ก็ต้องซื้อแล้ว แม้ห้องนั้นจะดูเหมือนกับบ้านร้าง แต่หากนางทำความ

บทที่ 52

ตอนที่ 52 หลานเฉินมู๋ต้องการพบนาง

เมื่อออกมาจากร้านเหล้า จิตใจของหลานเยาเยานั้นเบิกบานยิ่งนัก นางเดินสาวเท้าก้าวเร็ว เดินฮัมเพลงพลางทอดน่องบนถนนใหญ่

สายตาที่มองไปต่างพบเจอแต่บรรยากาศแห่งความสุขไปทั่ว！

รอยยิ้มมุมปากที่ยิ้มตั้งแต่ออกจากร้านเหล้ายังไม่หุบลงเลย

แต่ทว่า！

เมื่อเดินไปเรื่อยๆ ใบห

บทที่ 53

ตอนที่ 53 ไม่มีหญ้าขึ้นเหนือหลุมศพ

ขณะนั้นหลานเยาเยายืนอยู่เบื้องหน้าเขา มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ริมฝีปากเผยอขึ้นเล็กน้อยพลางเอ่ยปาก

“หลานเฉินมู๋อยู่ที่ไหน？”

เมื่อท่านแม่ฉูซื่อให้กำเนิดนาง ร่างกายก็อ่อนโรยลง และยังปิดประตูตายไม่ออกไปไหนมาไหน และในท้ายที่สุดก็ป่วยทรุดลงจนเสียชีวิต

แต่ทว่ากลับ