ตอน 50
ท่านอ๋องอย่านะ
ตอนที่ 50 คุณชายเหลียงเฉิน
“โอ๊ย…เจ็บ เจ็บ เจ็บ นังหนูโยนเบาๆมือหน่อย? โอ๊ย นังเด็กบ้า เอาจริงใช่ไหม?”
“โอ๊ย หยุดตีได้แล้ว น่องไก่เก็บไว้ให้เจ้าอยู่นะ โอ๊ย ทำไมยังตีอีกล่ะ? เอาล่ะ ข้ายอมรับว่า น่องไก่ที่ข้าเก็บไว้ให้เจ้าข้าแอบกัดกินไปแล้วสองคำ โอ๊ย…”
สามวันผ่านไป
หลานเยาเยาที่ผมเผ้ายุ่งอย่างกับรังนก
ตอน 51
ตอนที่ 51 โดนต้อนจนมุมแล้ว
“นี่….”
โม่เหลียงเฉินท่าทางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในที่สุดก็พยักหน้า
“ดูท่าทางแม่นางก็เป็นคนจริงใจดี เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! สี่ร้อยยี่สิบ ลดกว่านี้ไม่ได้แล้ว”
“ตกลง!”
แป๊บเดียวก็ลดไปร้อยยี่สิบ อย่างนี้ก็ต้องซื้อแล้ว แม้ห้องนั้นจะดูเหมือนกับบ้านร้าง แต่หากนางทำความสะอาดนิดหน
ตอน 52
ตอนที่ 52 หลานเฉินมู๋ต้องการพบนาง
เมื่อออกมาจากร้านเหล้า จิตใจของหลานเยาเยานั้นเบิกบานยิ่งนัก นางเดินสาวเท้าก้าวเร็ว เดินฮัมเพลงพลางทอดน่องบนถนนใหญ่
สายตาที่มองไปต่างพบเจอแต่บรรยากาศแห่งความสุขไปทั่ว！
รอยยิ้มมุมปากที่ยิ้มตั้งแต่ออกจากร้านเหล้ายังไม่หุบลงเลย
แต่ทว่า！
เมื่อเดินไปเรื่อยๆ ใบหน้าของนางก