ตอน 348
ท่านอ๋องอย่านะ
บทที่ 348
ตอนที่ 348 ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถอดเสื้อผ้า
จนกระทั่งหมอกควันสีขาวจางหายไป หลานเยาเยายกมือเท้าคาง อีกมือหนึ่งก็ถือของว่างไว้ ท่าทีดูสบายอย่างเท่าที่จะเป็นไปได้
ยู่หลิวซูที่มีสีหน้าของความภาคภูมิใจ ใบหน้านั้นได้หุบลงในทันที เมื่อเห็นว่าหลานเยาเยาไม่ได้มีความเคลื่อนไหวใด ที่แสร้งทำเป็นสบาย
“น่
ตอน 349
บทที่ 349
ตอนที่ 349 นางต้องการสิ่งใดก็ให้สิ่งนั้น
เซียวจิ่นหยูขยับแขนเล็กน้อย ทำให้แขนเสื้อสั่นสองสามครั้ง “อะแฮ่ม ต้องการเท่าไร”
หลานเยาเยาจ้องมองอย่างุนงงไปชั่วขณะ
ได้หันไปมองร่างกายของยู่หลิวซูอย่างไม่น่าเชื่อ และพบว่ายู่หลิวซูก็ประหลาดใจเช่นกัน
ก็ได้เทียบกับนิ้วทั้งห้าของเซียวจิ่นหยูอย่างครึ
ตอน 350
บทที่ 350
ตอนที่ 350 คว้านท้อง
“ไม่ยุ่งยาก ไม่ยุ่งยาก แค่พยายามก็พอแล้ว ข้าน้อยขอตัว”
ก่อนที่ส้าวชิงจากศาลต้าหลี่จะออกไป ได้ให้เจ้าหน้าที่คนหนึ่งคอยเข้าไปชมศาลต้าหลี่กับนางด้วย
ไม่ทันคาดคิดว่าทันทีที่เดินเข้าไป สายตาของหลานเยาเยาก็มองตรงไปยังจุดหนึ่ง มีเงาคนหนึ่งคนยืนอยู่ด้านข้างของภูเขาจำลอง
เมื่อ