ตอนที่ 348 ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถอดเสื้อผ้า

จนกระทั่งหมอกควันสีขาวจางหายไป หลานเยาเยายกมือเท้าคาง อีกมือหนึ่งก็ถือของว่างไว้ ท่าทีดูสบายอย่างเท่าที่จะเป็นไปได้

ยู่หลิวซูที่มีสีหน้าของความภาคภูมิใจ ใบหน้านั้นได้หุบลงในทันที เมื่อเห็นว่าหลานเยาเยาไม่ได้มีความเคลื่อนไหวใด ที่แสร้งทำเป็นสบาย

“น่าเบื่อเกินไ

ตอนที่ 349 นางต้องการสิ่งใดก็ให้สิ่งนั้น

เซียวจิ่นหยูขยับแขนเล็กน้อย ทำให้แขนเสื้อสั่นสองสามครั้ง “อะแฮ่ม ต้องการเท่าไร”

หลานเยาเยาจ้องมองอย่างุนงงไปชั่วขณะ

ได้หันไปมองร่างกายของยู่หลิวซูอย่างไม่น่าเชื่อ และพบว่ายู่หลิวซูก็ประหลาดใจเช่นกัน

ก็ได้เทียบกับนิ้วทั้งห้าของเซียวจิ่นหยูอย่างครึ่งเชื่อครึ่

ตอนที่ 350 คว้านท้อง

“ไม่ยุ่งยาก ไม่ยุ่งยาก แค่พยายามก็พอแล้ว ข้าน้อยขอตัว”

ก่อนที่ส้าวชิงจากศาลต้าหลี่จะออกไป ได้ให้เจ้าหน้าที่คนหนึ่งคอยเข้าไปชมศาลต้าหลี่กับนางด้วย

ไม่ทันคาดคิดว่าทันทีที่เดินเข้าไป สายตาของหลานเยาเยาก็มองตรงไปยังจุดหนึ่ง มีเงาคนหนึ่งคนยืนอยู่ด้านข้างของภูเขาจำลอง

เมื่อมองไปครั้งแ