ตอนที่ 347 ยาพิษยอดเยี่ยมมากอย่างนั้นหรือ

“เทพธิดาวางใจ ข้าน้อยจะไปจัดการ”

หลังจากเถ้าแก่เดินจากไป

นางกำนัลทั้งสองคนเดินเข้ามาพร้อมยกน้ำชาและของว่าง หลังจากวางของเรียบร้อยแล้ว ก็ทำความเคารพแล้วถอยออกไป

หลานเยาเยารินชาหนึ่งถ้วย นำถ้วยชาไปที่ปลายจมูกแล้วดม สีหน้าเปล่งประกายเล็กน้อย จากนั้นพยักหน้าด้วย

ตอนที่ 348 ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถอดเสื้อผ้า

จนกระทั่งหมอกควันสีขาวจางหายไป หลานเยาเยายกมือเท้าคาง อีกมือหนึ่งก็ถือของว่างไว้ ท่าทีดูสบายอย่างเท่าที่จะเป็นไปได้

ยู่หลิวซูที่มีสีหน้าของความภาคภูมิใจ ใบหน้านั้นได้หุบลงในทันที เมื่อเห็นว่าหลานเยาเยาไม่ได้มีความเคลื่อนไหวใด ที่แสร้งทำเป็นสบาย

“น่าเบื่อเกินไ

ตอนที่ 349 นางต้องการสิ่งใดก็ให้สิ่งนั้น

เซียวจิ่นหยูขยับแขนเล็กน้อย ทำให้แขนเสื้อสั่นสองสามครั้ง “อะแฮ่ม ต้องการเท่าไร”

หลานเยาเยาจ้องมองอย่างุนงงไปชั่วขณะ

ได้หันไปมองร่างกายของยู่หลิวซูอย่างไม่น่าเชื่อ และพบว่ายู่หลิวซูก็ประหลาดใจเช่นกัน

ก็ได้เทียบกับนิ้วทั้งห้าของเซียวจิ่นหยูอย่างครึ่งเชื่อครึ่