บทที่ 302

ตอนที่ 302 อ๋องเย่ลอบขึ้นรถม้า

เมื่อคิดถึงตรงนี้

จู่ๆข้างนอกก็พัดลมอันหนาวเหน็บเข้ามา ประตูที่เปิดอ้าซ่าจึงมีเสียงดัง “เอี๊ยดอ๊าด”

จ้าวซื่อที่ไม่ทันระวังก็เสียวหลังวาบ มองดูความมืดมิดด้านนอกตัวบ้าน ม่านตาของนางก็หดตัว รู้สึกราวกับว่าในความมืดนั้นมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองนางอยู่

นางมองไป

บทที่ 303

ตอนที่ 303 ผ้ารูปทรงแปลกประหลาด

ไม่รู้ว่าด้วยเหตุอันใด

ตั้งแต่ที่เข้ามาอยู่ในตำหนักของนาง ความทรงจำเหล่านั้นที่เขาเคยลืมก็ค่อยๆหวนคืนกลับมา

ทุกๆท่าทางอาการของนาง เขาก็ค่อยๆรู้สึกถึงมัน

ไม่แน่!

เพียงแค่ได้อยู่เคียงข้างนางไปต่อไป ความทรงจำเหล่านั้นที่เขาลืมเลือน ก็น่าจะหวนคืนกลับมา……

ทันใดน

บทที่ 304

ตอนที่ 304 อ๋องบางคนเขาหดหู่ใจเหลือเกิน

เพื่อให้สติหวนคืน เย่แจ๋หยิ่งจึงถามย้ำอีกครั้ง

“นี่……มันคือสิ่งใดกันแน่?”

เมื่อเย่แจ๋หยิ่งเห็นปฏิกิริยาที่ใหญ่โตของนาง ก็ยิ่งสงสัยมากขึ้น จึงอดไม่ได้ที่จะมองไปยังผ้าทรงประหลาดนี้

หลังจากนั้น!

ก็ยังแกว่งมือไปมาอีกสองสามครั้ง

หลานเยาเยาหมดสิ้นซึ่งความ