บทที่ 301

ตอนที่ 301 จดหมายลับในห้องหนังสือ

เอ่อ……

ไม่ใช่ว่ามีเรื่องที่จะปรึกษากันหรอกรึ?

ใยถึงได้ไปเสียแล้ว?

อีกทั้งยังทำหน้าบึ้งตึง มันหมายความว่าอย่างไรกัน?

มองตามแผ่นหลังของเย่แจ๋หยิ่งที่ห่างออกไป หลานเยาเยาก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า แล้วถือโอกาสค่อยๆจิบชาไปเสีย……

ถึงเวลาทานอาหารเย็น

โหลวเย่วฮัมเพ

บทที่ 302

ตอนที่ 302 อ๋องเย่ลอบขึ้นรถม้า

เมื่อคิดถึงตรงนี้

จู่ๆข้างนอกก็พัดลมอันหนาวเหน็บเข้ามา ประตูที่เปิดอ้าซ่าจึงมีเสียงดัง “เอี๊ยดอ๊าด”

จ้าวซื่อที่ไม่ทันระวังก็เสียวหลังวาบ มองดูความมืดมิดด้านนอกตัวบ้าน ม่านตาของนางก็หดตัว รู้สึกราวกับว่าในความมืดนั้นมีดวงตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองนางอยู่

นางมองไป

บทที่ 303

ตอนที่ 303 ผ้ารูปทรงแปลกประหลาด

ไม่รู้ว่าด้วยเหตุอันใด

ตั้งแต่ที่เข้ามาอยู่ในตำหนักของนาง ความทรงจำเหล่านั้นที่เขาเคยลืมก็ค่อยๆหวนคืนกลับมา

ทุกๆท่าทางอาการของนาง เขาก็ค่อยๆรู้สึกถึงมัน

ไม่แน่!

เพียงแค่ได้อยู่เคียงข้างนางไปต่อไป ความทรงจำเหล่านั้นที่เขาลืมเลือน ก็น่าจะหวนคืนกลับมา……

ทันใดน