ตอน 30
ท่านอ๋องอย่านะ
ตอนที่ 30 มีลางสังหรณ์
เพราะยามนี้ ฮัวหยู่อันมองเห็นร่างไร้วิญญาณของมือสังหารยิงจวนที่ตกเป็นเบี้ยล่างอยู่หลายศพ ทว่ากลับไม่เห็นเงาของยายเมิ่งยิงจวนและมือสังหารคนอื่น ๆ เลย
“พวกเขาอาจจะไปตามล่าพวกเรา แล้วหลงทางอยู่ในพื้นที่อื่นก็เป็นได้” นี่เป็นคำที่ฮัวหยู่อันพูดปลอบตนเอง แม้ว่าจะพูดดัง
ตอน 31
ตอนที่ 31 ข้าไม่ได้รังเกียจเจ้า
“แค่กแค่กแค่ก!”
ได้ยินคำพูดของฮัวหยู่อัน หลานเยาเยาก็ตกใจจนน้ำลายแทบสำลักออกมา นางโบกมือเอ่ยทันที
"ไม่ ไม่ ไม่ ใช้ตัวตอบแทนคุณวิธีนี้อย่าได้ใช้จะดีกว่า แค่ใช้วิธีหยาบกระด้างทั่วไปมาขอบคุณข้าก็พอแล้ว" นางต้องการเงินเท่านั้น อย่างอื่นไม่ต้องการ!
"เจ้าดูถูกข้า?
ตอน 32
ตอนที่ 32 คุกมืดใต้ดิน
เมื่อเห็นใบหน้าด้านหน้าของคนผู้นั้น ดวงตาของหลานเยาเยาก็เข้มขึ้นมา
คนผู้นี้หากไม่ใช่หลานเฉินมู๋แล้วยังจะเป็นใครได้อีก?
เฮอะ!
ย่ำรองเท้าจนเหล็กสึกไม่พบพาน ยามได้มากลับไม่เสียเวลา เดิมนางคิดอยู่ว่าคงต้องเสียเวลาไปหา คิดไม่ถึงเลยว่ากลับมาเจอเข้าที่นี่
มองดูใบหน้าของเขาท