ตอน 29
ท่านอ๋องอย่านะ
ตอนที่ 29 สังหารหรือช่วยชีวิต
ยิ่งไปกว่านั้น ยังพูดพึมพำกับตนเองว่า “ยายเมิ่งยิงจวน นั่นยายเมิ่งยิงจวน!”
“ฮัวหยู่อัน ชื่อเจ้าอยู่บนรายชื่อยมราช วันนี้เป็นวันตายของเจ้าแล้วล่ะ” เสียงน่าสะพรึงกลัวอันไร้แก่นสารลอยมา เสียงนั้นราวกับว่ามาจากนรกอเวจี
“ฮะแอ้ม เมื่อกล่าวดังนี้ เช่นนั้นคงไม่เกี่ยวข้องอ
ตอน 30
ตอนที่ 30 มีลางสังหรณ์
เพราะยามนี้ ฮัวหยู่อันมองเห็นร่างไร้วิญญาณของมือสังหารยิงจวนที่ตกเป็นเบี้ยล่างอยู่หลายศพ ทว่ากลับไม่เห็นเงาของยายเมิ่งยิงจวนและมือสังหารคนอื่น ๆ เลย
“พวกเขาอาจจะไปตามล่าพวกเรา แล้วหลงทางอยู่ในพื้นที่อื่นก็เป็นได้” นี่เป็นคำที่ฮัวหยู่อันพูดปลอบตนเอง แม้ว่าจะพูดดังนี้ ทว่าใจ
ตอน 31
ตอนที่ 31 ข้าไม่ได้รังเกียจเจ้า
“แค่กแค่กแค่ก!”
ได้ยินคำพูดของฮัวหยู่อัน หลานเยาเยาก็ตกใจจนน้ำลายแทบสำลักออกมา นางโบกมือเอ่ยทันที
"ไม่ ไม่ ไม่ ใช้ตัวตอบแทนคุณวิธีนี้อย่าได้ใช้จะดีกว่า แค่ใช้วิธีหยาบกระด้างทั่วไปมาขอบคุณข้าก็พอแล้ว" นางต้องการเงินเท่านั้น อย่างอื่นไม่ต้องการ!
"เจ้าดูถูกข้า?" ฮัวหยู่อ