บทที่ 296

ตอนที่ 296 ข้าไม่ชอบกินข้าวต้ม

ก็ได้!

เพราะนางมองโลกในแง่ดีเกินไป

โหลวเย่วอยู่ที่จวนอ๋องเย่มาตลอด ต้องการอะไรก็มีสิ่งนั้น แทบจะไม่ต้องออกจากจวน ต้องไม่เข้าใจเรื่องการทำสัมพันธ์กับผู้คนเป็นธรรมดา

ดังนั้น นางยังต้องเหน็บแนมนางอีกสักหน่อย

“สุภาษิตพูดไว้อย่างดี กินของผู้อื่นจะต้องพูดจาดีๆ เ

บทที่ 297

ตอนที่ 297 ถิงเมี่ยนที่ไม่เหมือนเดิม

“เทพธิดา ท่านจำเป็นจะต้องช่วยเหลือข้า ข้าออกจากจวนอ๋องเย่ ก็เท่ากับว่าต้องตายเพียงทางเดียว เพราะว่าข้าใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกผู้เดียวไม่ได้จริงๆ อ้า…….เออะ”

คำพูดที่โหลวเย่วพูดออกมาทีแรก ทำให้คนเห็นใจ

แต่ว่า!

เสียงพูดยังไม่ทันจบ อาจจะเป็นเพราะกินอิ่มจนเกิ

บทที่ 298

ตอนที่ 298 ไอหย๊า พระแม่เจ้า

“เป็นอย่างไรบ้าง? รสชาติเป็นเช่นไร? รู้สึกดีมากใช่หรือไม่! ฮ่าฮ่าฮ่า ดูซิ้ว่าคราวหลังเจ้ายังจะกล้าอวดดีอีกหรือไม่”

มองดูถิงเมี่ยนที่โดนอีกสองคนกดไว้กับพื้น เขาก็แสยะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง

“ขยะก็คือขยะ โดนตีรอบหนึ่งก็จะเชื่อฟังแล้ว ข้าขอเตือนเจ้า มาเป็นสุนัขข้างกา