บทที่ 295

ตอนที่ 295 ต้มข้าวต้มหนึ่งถ้วย

“คุณหนู!”

ทำไมคุณหนูถึงได้ตื่นเช้าเช่นนี้

เมื่อสักครู่เห็นประตูแง้มไว้อยู่ครึ่งหนึ่ง เขายังคิดว่ามีคนบุกรุกเข้ามา ดังนั้นจึงมาดู

“อืม อีกเดี๋ยวก่อนจะกินอาหารเช้า ให้โหลวเย่วมาที่ห้องครัวเล็กหน่อย”

ห้องครัวเล็กเป็นห้องสำหรับหลานเยาเยาเพียงผู้เดียว สร้างขึ้น

บทที่ 296

ตอนที่ 296 ข้าไม่ชอบกินข้าวต้ม

ก็ได้!

เพราะนางมองโลกในแง่ดีเกินไป

โหลวเย่วอยู่ที่จวนอ๋องเย่มาตลอด ต้องการอะไรก็มีสิ่งนั้น แทบจะไม่ต้องออกจากจวน ต้องไม่เข้าใจเรื่องการทำสัมพันธ์กับผู้คนเป็นธรรมดา

ดังนั้น นางยังต้องเหน็บแนมนางอีกสักหน่อย

“สุภาษิตพูดไว้อย่างดี กินของผู้อื่นจะต้องพูดจาดีๆ เ

บทที่ 297

ตอนที่ 297 ถิงเมี่ยนที่ไม่เหมือนเดิม

“เทพธิดา ท่านจำเป็นจะต้องช่วยเหลือข้า ข้าออกจากจวนอ๋องเย่ ก็เท่ากับว่าต้องตายเพียงทางเดียว เพราะว่าข้าใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกผู้เดียวไม่ได้จริงๆ อ้า…….เออะ”

คำพูดที่โหลวเย่วพูดออกมาทีแรก ทำให้คนเห็นใจ

แต่ว่า!

เสียงพูดยังไม่ทันจบ อาจจะเป็นเพราะกินอิ่มจนเกิ