ตอน 295
ท่านอ๋องอย่านะ
ตอนที่ 295 ต้มข้าวต้มหนึ่งถ้วย
“คุณหนู!”
ทำไมคุณหนูถึงได้ตื่นเช้าเช่นนี้
เมื่อสักครู่เห็นประตูแง้มไว้อยู่ครึ่งหนึ่ง เขายังคิดว่ามีคนบุกรุกเข้ามา ดังนั้นจึงมาดู
“อืม อีกเดี๋ยวก่อนจะกินอาหารเช้า ให้โหลวเย่วมาที่ห้องครัวเล็กหน่อย”
ห้องครัวเล็กเป็นห้องสำหรับหลานเยาเยาเพียงผู้เดียว สร้างขึ้นเป็นห้องครั
ตอน 296
ตอนที่ 296 ข้าไม่ชอบกินข้าวต้ม
ก็ได้!
เพราะนางมองโลกในแง่ดีเกินไป
โหลวเย่วอยู่ที่จวนอ๋องเย่มาตลอด ต้องการอะไรก็มีสิ่งนั้น แทบจะไม่ต้องออกจากจวน ต้องไม่เข้าใจเรื่องการทำสัมพันธ์กับผู้คนเป็นธรรมดา
ดังนั้น นางยังต้องเหน็บแนมนางอีกสักหน่อย
“สุภาษิตพูดไว้อย่างดี กินของผู้อื่นจะต้องพูดจาดีๆ เอาของผู้อื่
ตอน 297
ตอนที่ 297 ถิงเมี่ยนที่ไม่เหมือนเดิม
“เทพธิดา ท่านจำเป็นจะต้องช่วยเหลือข้า ข้าออกจากจวนอ๋องเย่ ก็เท่ากับว่าต้องตายเพียงทางเดียว เพราะว่าข้าใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกผู้เดียวไม่ได้จริงๆ อ้า…….เออะ”
คำพูดที่โหลวเย่วพูดออกมาทีแรก ทำให้คนเห็นใจ
แต่ว่า!
เสียงพูดยังไม่ทันจบ อาจจะเป็นเพราะกินอิ่มจนเกินไป จึงได้เ