บทที่ 266

ตอนที่ 266 เสน่ห์ของม้ารูปงาม

เย่แจ๋หยิ่งละสายตาไปทางอื่นอย่างเยือกเย็น ซึ่งชัดเจนว่าไม่อยากจะคุยอะไรกับนางอีก

ถังมู่หวั่นผิดหวังอยู่ภายในใจ ทำได้แค่ถอนตัวกลับไป

หลังดื่มชาไปถ้วยหนึ่ง ในที่สุดองครักษ์ลับก็นำม้าสุดที่รักของเย่แจ๋หยิ่งมาถึง

ม้าของเย่แจ๋หยิ่ง ชื่อว่าเล่หก

มิเคยมีผู้ใดได้เห็น

บทที่ 267

ตอนที่ 267 สวนหยู่อาลัยอาวรณ์

“อ้ะ! ข้าหมายถึงการล่าสัตว์ เจ้า……ไม่ต้องคิดมาก”

พูดจบ เย่แจ๋หยิ่งก็หันหัวม้า จากไปอย่างสง่าผ่าเผย เหลือไว้เพียงแผ่นหลังที่หล่อเหลาอันสูงบาง

บ้านแกสิ

เจ้าน่ะสิที่คิดมาก ทั้งบ้านของเจ้านั่นแหล่ะที่คิดมาก

แววตาของหลานเยาเยามีนัยแห่งความกริ้วโกรธ นางมองสวนหยู่ที

บทที่ 268

ตอนที่ 268 ลูกธนูสามดอกอันแหลมคม

เทพธิดาที่กล้าเถียงแม้แต่กับเสด็จพ่อ ตอนนี้ที่ได้พูดกับเขา ดูเหมือนว่าจะมีความจองหองไม่เท่าแต่ก่อนแล้ว……

นี่ไม่ได้ชี้ให้เห็นแล้วรึว่า ความประทับใจของเทพธิดาที่มีต่อเขามันเยอะกว่าความประทับใจที่มีต่อเสด็จพ่ออยู่มากโข?

เมื่อได้รู้เช่นนี้ ใจของเขาก็มีชีวิตชีว