ตอนที่ 26 ไร้ความผิดแต่ดวงอาภัพ

ไร้สาระสิ้นดี!

เจ้าบ้านั่น จะโวยวายไปถึงไหน นี่จงใจจะเผาให้นางดูหรือ

ยามนี้ เย่แจ๋หยิ่งเดินเข้ามาภายในห้องแล้ว นั่งบนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน มองดูหลานเยาเยาที่กำลังยุ่งวุ่นวายกับการยกน้ำชา ในแววตาไม่มีความอบอุ่นเลยสักนิด

หลานเยาเยาถือขวดกลิ่นเหม็นประหลาดขวดหนึ่

ตอนที่ 27 นางโมโหแล้ว

แม้ว่าการขัดขวางของหลานเยาเยา สำหรับพระราชธิดาจาวหยางที่กำลังอยู่ในความปลื้มปีติยินดีนั้นอาจเหมือนกับการถูกตีแสกหน้า

แต่บนหน้านางเผยรอยยิ้มบาง ๆ ส่ายหน้าให้กับพระราชธิดาจาวหยางก่อนกล่าวขึ้นว่า

“มิใช่เช่นนั้น!”

คำตอบเช่นนี้ทำให้แววตาอันหมองหม่นของพระราชธิดาจาวหยางเปล่งปร

ตอนที่ 28 มิใช่คนดี

วัชพืชในดง ขึ้นมากมายทว่าไม่สูง ทั้งยังไม่มีทางเดินด้วย บนหญ้านั้นกลับมีรอยเหยียบย่ำให้เห็นชัดเจน ร่องรอยเหล่านั้นลากยาวตรงไปยังทางหลังเขาของวัดโดยตลอด

หลังเขาอย่างนั้นหรือ

พื้นที่หลังเขาเป็นป่าไม้อุดมสมบูรณ์เขียวขจีอันไพศาล มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่าที่นั่นเป็นป่าทึบอันพิศวง