ตอน 22
ท่านอ๋องอย่านะ
บทที่ 22
ตอนที่ 22 ใบหน้าภายใต้หน้ากาก
คราวนี้ นิ่งซื่อลุกขึ้นมาในทันใด แผดเสียงใส่บรรดาแม่นมที่ยืนอยู่ทางฝั่งหนึ่งของห้อง
“นี่พวกเจ้ายังรีรอสิ่งใดอีก”
“เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ!”
พอเหล่าแม่นมได้สติ ก็รีบรุมกันเข้าไปจัดการในทันที เช่นนี้จักต้องจับหลานเยาเยามาทรมานให้สาสมได้แน่
หึหึ!
นิ่งซื่อยังคงเ
ตอน 23
บทที่ 23
ตอนที่ 23 ผิดไปที่ใดกัน
“ตูม” หลานเยาเยาตกลงไปในน้ำเหมือนดั่งลูกตุ้มตาชั่ง
จบกัน จบกัน คราวนี้ข้าไม่รอดแน่!
มิน่าล่ะ ที่ร้านประมูลเสินตูนางจึงรู้สึกได้ถึงแรงอาฆาตอันเข้มข้น และไม่แปลกใจเลยว่า เหตุใดทุกครั้งที่เห็นท่านอ๋องถึงได้รู้สึกว่าเขาอันตราย…..
เดิมทีนางว่ายน้ำเป็น แต่เพราะความต
ตอน 24
บทที่ 24
ตอนที่ 24 สวมกางเกงหน่อยมิได้หรือ
หลานเยาเยารู้ว่า ไม่ว่านางจะตอบเช่นไร เขาก็จะดันสายคล้องบนไหล่นางออกตามอำเภอใจอยู่ดี
เมื่อชาติก่อน นางเป็นคนโดดเด่นในสายตาของผู้คน เป็นต้นแบบในการเรียนของเหล่าเด็กน้อย ใคร ๆ ก็ล้วนให้เกียรตินาง อิจฉานางกันทั้งนั้น
ไม่เคยมีใครทำให้นางอับอายเช่นนี้มาก่อน