บทที่ 21

ตอนที่ 21 รอไม่ถึงการลงทัณฑ์

หลานเยาเยาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ยกมือขึ้นทักทาย แล้วจึงเดินไปหาเก้าอี้นั่ง พร้อมทั้งยังรินน้ำชาให้ตนดื่มถ้วยหนึ่ง

“เพล้ง…”

ทันใดนั้น มีถ้วยชาใบหนึ่งตกลงมาที่ข้างเท้าของนาง ถ้วยชานั้นแตกละเอียด น้ำชาหกไปทั่วบริเวณ ทั้งยังมีคราบชากระเด็นใส่ชุดของนางอยู่ไม่น้

บทที่ 22

ตอนที่ 22 ใบหน้าภายใต้หน้ากาก

คราวนี้ นิ่งซื่อลุกขึ้นมาในทันใด แผดเสียงใส่บรรดาแม่นมที่ยืนอยู่ทางฝั่งหนึ่งของห้อง

“นี่พวกเจ้ายังรีรอสิ่งใดอีก”

“เจ้าค่ะ เจ้าค่ะ!”

พอเหล่าแม่นมได้สติ ก็รีบรุมกันเข้าไปจัดการในทันที เช่นนี้จักต้องจับหลานเยาเยามาทรมานให้สาสมได้แน่

หึหึ!

นิ่งซื่อยังคงเ

บทที่ 23

ตอนที่ 23 ผิดไปที่ใดกัน

“ตูม” หลานเยาเยาตกลงไปในน้ำเหมือนดั่งลูกตุ้มตาชั่ง

จบกัน จบกัน คราวนี้ข้าไม่รอดแน่!

มิน่าล่ะ ที่ร้านประมูลเสินตูนางจึงรู้สึกได้ถึงแรงอาฆาตอันเข้มข้น และไม่แปลกใจเลยว่า เหตุใดทุกครั้งที่เห็นท่านอ๋องถึงได้รู้สึกว่าเขาอันตราย…..

เดิมทีนางว่ายน้ำเป็น แต่เพราะความต