บทที่ 182

ตอนที่ 182 หลบหลังข้า

มีการออกคำสั่งอยู่ในน้ำเสียง

“ไม่!ไม่! ข้าไม่อยากลง”หลานเยาเยาออดอ้อนอย่างยากที่จะเห็น

น้ำเสียงนุ่มนวล ทำให้คนฟังมีความคิดจะลงมือ

นางละทิ้งศักดิ์ศรีเริ่มจะโผเข้ากอด เขายังหงุดหงิดอยู่หรือ?

ฮู้……

ปรนนิบัติยากจริงๆ

“ถ้าเจ้าอยากให้เขาเห็น ข้าก็ไม่ว่าอะไร”

อื้ม?

เขา?

สาย

บทที่ 183

ตอนที่ 183 หลานเยาเยาผู้เจ็บปวดใจ

ตอนแรกคิดว่าคนที่ตกลงมาจากหน้าต่างชั้นสองคือหานแส แต่เมื่อจ้องดู คนที่สลบไปนั้นสวมเสื้อผ้าของบ๋อยในโรงเตี๊ยม

ถึงได้รู้ว่า คนนั้นคือบ๋อย

ไม่ปล่อยให้นางได้คิดมาก หน้าต่างชั้นสองทั้งหมดแตกออกเป็นเสี่ยงๆและด้านในก็มีคนชุดดำคลุมหน้าจำนวนมากบินออกมา

พวกเขาสังหา

บทที่ 184

ตอนที่ 184 โรงเตี๊ยมถล่ม

ผมของพวกนางถูกกัดกร่อนไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่สามารถเห็นด้วยตาเปล่า……

ยายเมิ่งยิงจวนสองคนโต้ตอบไม่ทัน ผมก็ถูกกัดกร่อนไปตามเส้นผม

“อ๊า……”

“……”

“อ๊า……”

เสียงกรีดร้องแหบแห้งน่าเวทนาดังขึ้น แต่ดังได้ไม่ถึงสองวิก็ไม่มีเสียงใดๆแล้วเพราะคนก็ถูกกัดกร่อนไปครึ่ง

เหลืออ