ตอน 181
ท่านอ๋องอย่านะ
บทที่ 181
ตอนที่ 181 เจ้าเชื่อใจข้าบ้างไหม
หลานเยาเยาหาที่นั่งหลบข้างชายฝั่ง ในปากคาบดอกหญ้าไว้ต้นหนึ่ง มือข้างนึงเท้าคาง มืออีกข้างนึงเขี่ยหญ้าบนพื้นอย่างเบื่อหน่าย
บ่อยครั้งก็ใช้มือปัดใบเฮาเช่าที่ติดอยู่บนตัว มองเรือแห่งความสิ้นหวังที่กำลังจะเข้ามาใกล้ฝั่งว่ามีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่
ในไม่ช้า!
นางเ
ตอน 182
บทที่ 182
ตอนที่ 182 หลบหลังข้า
มีการออกคำสั่งอยู่ในน้ำเสียง
“ไม่!ไม่! ข้าไม่อยากลง”หลานเยาเยาออดอ้อนอย่างยากที่จะเห็น
น้ำเสียงนุ่มนวล ทำให้คนฟังมีความคิดจะลงมือ
นางละทิ้งศักดิ์ศรีเริ่มจะโผเข้ากอด เขายังหงุดหงิดอยู่หรือ?
ฮู้……
ปรนนิบัติยากจริงๆ
“ถ้าเจ้าอยากให้เขาเห็น ข้าก็ไม่ว่าอะไร”
อื้ม?
เขา?
สาย
ตอน 183
บทที่ 183
ตอนที่ 183 หลานเยาเยาผู้เจ็บปวดใจ
ตอนแรกคิดว่าคนที่ตกลงมาจากหน้าต่างชั้นสองคือหานแส แต่เมื่อจ้องดู คนที่สลบไปนั้นสวมเสื้อผ้าของบ๋อยในโรงเตี๊ยม
ถึงได้รู้ว่า คนนั้นคือบ๋อย
ไม่ปล่อยให้นางได้คิดมาก หน้าต่างชั้นสองทั้งหมดแตกออกเป็นเสี่ยงๆและด้านในก็มีคนชุดดำคลุมหน้าจำนวนมากบินออกมา
พวกเขาสังหา