ตอน 154
ท่านอ๋องอย่านะ
ตอนที่ 154 ป่วยจริงหรือแกล้งป่วย
ตอนนี้หลานเยาเยาที่กำลังกินติ่มซำลิ้มรสอร่อยที่ปลายลิ้นอยู่เมื่อถูกสายตานับสิบกว่าคู่มองมาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองพวกนาง
นางยังไม่ทันได้พูด คุณหนูรองถังของจวนเฉิงเสี้ยงนั้นก็มีเสียง“พรึ่บ”คุกเข่าลงคำนับหัวแนบพื้นสองสามที
“พระชายาเย่ ใครๆล้วนพูดกันว่าวิธีการรักษาของ
ตอน 155
ตอนที่ 155 ล่องูออกจากถ้ำ
เอ่อ……
นี่พวกนางมองสายตาอะไรเนี่ย?
นางไม่ใช่ขนมนะ ทำไมทุกคนมองอย่างกับมองอาหารเลิศรสยังไงอย่างงั้น
“อะแฮ่ม พวกเจ้าอย่ามอง ข้าเป็นผู้หญิง”
คุณหนูทุกคน: “……”
พระชายาเย่คิดจะไปที่ไหน?
พวกนางแค่มองตอนที่นางใช้เข็มช่วยชีวิตคน ท่าทางคล่องแคล่ว สายตาเฉียบแหลม พวกนางที่ไม่มีประสบกา
ตอน 156
ตอนที่ 156 เจอป่ายเม่ยเซิงอีกครั้ง
นัยน์ตาของร่างดำนั้นประกายความโกรธจากนั้นก็กลับมาสงบนิ่ง เผชิญหน้ากับองครักษ์ลับที่ล้อมไว้เขาไม่คิดจะต่อต้าน
“เฮ้อ อย่าทำเสื้อข้ายุ่งสิ ตอนแรกมันเปิดออกมาแล้วครึ่ง ถูกพวกเจ้าดึงนิดเดียวก็แทบจะหลุดออกมาแล้ว”
“ข้าจะไม่วิ่ง ปล่อยให้ข้าเดินเอง ข้าต้องการไปพบสาวงามด้วยส