ตอน 153
ท่านอ๋องอย่านะ
ตอนที่ 153 ห้ามให้นางหนีไป
ในห้องหนังสือ
สายตาเย็นชาของเย่แจ๋หยิ่งไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ นิ้วเรียวยาวดูเหมือนเคาะลงบนโต๊ะอย่างไร้ระเบียบ เวลาผ่านไปนานถึงเอ่ยปากขึ้นมาอย่างเย็นชา
“ไปหาคนที่อยู่เบื้องหลังมาให้ข้า ถ้าเป็นคนในพระราชวังก็ไม่ต้องเกรงใจ”
หลังจากพ่อบ้านเหมยรับคำสั่ง คิ้วที่ขมวดอยู่ก็ยังไม่คลา
ตอน 154
ตอนที่ 154 ป่วยจริงหรือแกล้งป่วย
ตอนนี้หลานเยาเยาที่กำลังกินติ่มซำลิ้มรสอร่อยที่ปลายลิ้นอยู่เมื่อถูกสายตานับสิบกว่าคู่มองมาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองพวกนาง
นางยังไม่ทันได้พูด คุณหนูรองถังของจวนเฉิงเสี้ยงนั้นก็มีเสียง“พรึ่บ”คุกเข่าลงคำนับหัวแนบพื้นสองสามที
“พระชายาเย่ ใครๆล้วนพูดกันว่าวิธีการรักษาของ
ตอน 155
ตอนที่ 155 ล่องูออกจากถ้ำ
เอ่อ……
นี่พวกนางมองสายตาอะไรเนี่ย?
นางไม่ใช่ขนมนะ ทำไมทุกคนมองอย่างกับมองอาหารเลิศรสยังไงอย่างงั้น
“อะแฮ่ม พวกเจ้าอย่ามอง ข้าเป็นผู้หญิง”
คุณหนูทุกคน: “……”
พระชายาเย่คิดจะไปที่ไหน?
พวกนางแค่มองตอนที่นางใช้เข็มช่วยชีวิตคน ท่าทางคล่องแคล่ว สายตาเฉียบแหลม พวกนางที่ไม่มีประสบกา