บทที่ 73 ลุกโชนดั่งไฟ

“ นีรชา ขึ้นรถ ” ภัสกรณ์เปิดประตูรถให้นีรชา ยากที่เขาจะมีช่วงเวลาที่นุ่มนวล นีรชาประหลาดใจจึงมองไปที่เขา วันนี้ผู้ชายคนนี้ถูกช็อกอะไรมา ?

ยกขาทั้งสองขึ้นบนรถ นั่งลงแป๊บเดียว กระดูกสะโพกที่เจ็บปวดทำให้นีรชาร้องออกมา

“ เป็นอะไร ? ” ภัสกรณ์หันไปมองเธอ เสียงดูตกใ

บทที่ 74 ไม่ต้องใส่หน้ากาก

ขณะที่กำลังมึนงงอยู่ ก็ถูกปล่อยตัวในทันใด นีรชาลืมตาขึ้นมา พบว่าภัสกรณ์ได้ถอยห่างจากตัวเธอแล้ว ดวงตาที่สลัวทั้งคู่ มองเธออย่างใกล้ชิด

“ นีรชา ดูเหมือนคุณจะมีความสุขนะ ” ภัสกรณ์หยอกล้อเล่น

นีรชาโกรธจนหารูมุดเข้าไป โกรธจนแดงไปทั้งหน้า หน้าอกขยับขึ้นๆลงๆ

บทที่ 75 แสบตามาก

ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง มองไม่เห็นว่าภัสกรณ์ทำอะไรอยู่ในสวนดอกไม้นั่น เห็นแค่เขาก้มลง ดูเหมือนว่าจะเด็ดดอกไม้

ทำอะไรหน่ะ นีรชาเอ่ยปาก คงไม่ใช่จะเด็ดดอกกุหลาบหรือว่าดอกอะไรให้ฉันนะ ? ไร้เดียงสา หัวโบราณจริงๆ นีรชาซุบซิบ สักพักเขากลับมาจะต้องล้อเลียนเขาซะหน่อย

ภัสก