ตอน 70
รักคุณร้อยเปอร์เซ็นต์
บทที่ 70 ความเจ็บปวดประเภทหนึ่ง
“นี่ ทำอะไรของคุณ เอามือออกไปนะ”
ภัสกรณ์กอดเอวของน้ำไว้แน่น หัวของเขาแนบไปกับอกของเธอ เขาพูดเสียงไม่ชัด “ไม่ปล่อย”เหมือนเด็กที่เอาแต่ใจ
นิรุตม์เบิกตากว้างอย่างชอบใจ ฮ่าๆ คิดไม่ถึงจริงๆ ภัสกรณ์ที่กล้าได้กล้าเสีย จะสามารทำตัวออดอ้อนปลิ้นปล้อนได้ ถึ
ตอน 71
บทที่ 71 เปิดกระเป๋า
แล่นเข้าไปบนถนนสายหลักแล้ว รถก็ยิ่งเยอะมากขึ้น ภัสกรณ์ก็ไม่หยอกล้อกับนีรชาอีก แล้วหันไปตั้งใจขับรถ
ทันใดนั้น เสียงกริ่งที่นุ่มนวลก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในรถ เป็นเสียงโทรศัพท์บลูทูธของภัสกรณ์ดัง
“ ว่ายังไง “ คำแรกที่เขาเอ่ยขึ้นมักจะห้วนๆสั้นๆแบบนี้เสมอ
ตอน 72
บทที่ 72 จากไปโดยฉับพลัน
นีรชารู้สึกว่าเป็นเรื่องที่น่าตลกเท่าที่เคยได้ยินมา : “ ฉันได้ลองชุดนั้น แล้วชุดก็หายไป แล้วฉันก็เป็นคนขโมยชุด ? ”
พนักงานที่จับแขนนีรชา ผลักนีรชาออกไปอย่างรุนแรง : “ ฉันว่าแล้วว่าเธอเป็นคนขโมย ไม่อย่างนั้นทำไมถึงไม่กล้าเปิดกระเป๋าให้เราดู ? ”
พื้นลื