ตอน 70
รักคุณร้อยเปอร์เซ็นต์
บทที่ 70
ความเจ็บปวดประเภทหนึ่ง
“นี่ ทำอะไรของคุณ เอามือออกไปนะ”
ภัสกรณ์กอดเอวของน้ำไว้แน่น หัวของเขาแนบไปกับอกของเธอ เขาพูดเสียงไม่ชัด “ไม่ปล่อย”เหมือนเด็กที่เอาแต่ใจ
นิรุตม์เบิกตากว้างอย่างชอบใจ ฮ่าๆ คิดไม่ถึงจริงๆ ภัสกรณ์ที่กล้าได้กล้าเสีย จะสามารทำตัวออดอ้อนปลิ้นปล้อนได้
ตอน 71
บทที่ 71
เปิดกระเป๋า
แล่นเข้าไปบนถนนสายหลักแล้ว รถก็ยิ่งเยอะมากขึ้น ภัสกรณ์ก็ไม่หยอกล้อกับนีรชาอีก แล้วหันไปตั้งใจขับรถ
ทันใดนั้น เสียงกริ่งที่นุ่มนวลก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในรถ เป็นเสียงโทรศัพท์บลูทูธของภัสกรณ์ดัง
“ ว่ายังไง “ คำแรกที่เขาเอ่ยขึ้นมักจะห้วนๆสั้นๆแบบนี้เสมอ
ตอน 72
บทที่ 72
จากไปโดยฉับพลัน
นีรชารู้สึกว่าเป็นเรื่องที่น่าตลกเท่าที่เคยได้ยินมา : “ ฉันได้ลองชุดนั้น แล้วชุดก็หายไป แล้วฉันก็เป็นคนขโมยชุด ? ”
พนักงานที่จับแขนนีรชา ผลักนีรชาออกไปอย่างรุนแรง : “ ฉันว่าแล้วว่าเธอเป็นคนขโมย ไม่อย่างนั้นทำไมถึงไม่กล้าเปิดกระเป๋าให้เราดู ? ”
พื้น