บทที่ 35 หวานล้ำ

ภายในห้องน้ำกว้างขวางใหญ่โต นีรชาชำระล้างร่างกายช้าๆ เพื่อถ่วงเวลา เธอมองไปที่ชุดชั้นใน สีดำตัวจิ๋วอย่างลำบากใจที่จะใส่มัน

ภัสกรณ์…นายมันโรคจิตวิตถาร เธอก่นด่าในใจ

หน้าต่างห้องน้ำมีขนาดใหญ่ ด้านนอกหน้าต่างเป็นสนามหญ้าที่ถูกตัดแต่งอย่างดี ถ้าหนีออกไปได้

บทที่ 36 ยืนหยัดที่จะสู้

“Sometimes, whe

you……” เสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือดังขึ้น นีรชาเอื้อมมือไปหยิบอย่างงัวเงีย พอแตะถึง โทรศัพท์ของเธอก็ถูกภัสกรณ์คว้าได้ก่อน แล้วขว้างมันออกไปไกล

“ทำอะไรของคุณน่ะ?” นีรชาตื่นขึ้นมาทันที โอ๊ะ! นี่มันเที่ยงแล้วเหรอเนี่ย วันนี้เธอมีเรียนด้วย นีรชาคว้าผ้า

บทที่ 37 เธอจะทำอะไรกันแน่

เสียงท้องร้องจ๊อกๆ ด้วยความหิว นีรชาไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เมื่อวาน รู้สึกไร้เรี่ยวแรงเต็มที

เธอสางผมยาวที่เพิ่งสระ เปิดตู้เสื้อผ้า ภายในตู้ล้วนแต่มีเสื้อผ้าที่ทันสมัยและสวยงามที่สุด “ที่ว่าเขาใจกว้างกับผู้หญิงมาก ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริงแฮะ” นีรชายิ้มเยา