บทที่ 34 รู้สึกดี

“เอ่อ……” นีรชาไม่กล้ามองเข้าไปในดวงตาอันเฉียบคมของเขา เธอจึงหาทางเปลี่ยนเรื่อง“คุณภัสกรณ์ซื้ออะไรมาคะ”

“เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?” ดวงตาของภัสกรณ์เป็นประกายขึ้นมา

ก่อนหน้านี้เธอมักจะเรียกเขาว่า “นาย” ไม่ก็เรียกอย่างแดกดันว่า “ท่านประธาน”นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเรียกชื

บทที่ 35 หวานล้ำ

ภายในห้องน้ำกว้างขวางใหญ่โต นีรชาชำระล้างร่างกายช้าๆ เพื่อถ่วงเวลา เธอมองไปที่ชุดชั้นใน สีดำตัวจิ๋วอย่างลำบากใจที่จะใส่มัน

ภัสกรณ์…นายมันโรคจิตวิตถาร เธอก่นด่าในใจ

หน้าต่างห้องน้ำมีขนาดใหญ่ ด้านนอกหน้าต่างเป็นสนามหญ้าที่ถูกตัดแต่งอย่างดี ถ้าหนีออกไปได้

บทที่ 36 ยืนหยัดที่จะสู้

“Sometimes, whe

you……” เสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือดังขึ้น นีรชาเอื้อมมือไปหยิบอย่างงัวเงีย พอแตะถึง โทรศัพท์ของเธอก็ถูกภัสกรณ์คว้าได้ก่อน แล้วขว้างมันออกไปไกล

“ทำอะไรของคุณน่ะ?” นีรชาตื่นขึ้นมาทันที โอ๊ะ! นี่มันเที่ยงแล้วเหรอเนี่ย วันนี้เธอมีเรียนด้วย นีรชาคว้าผ้า