บทที่ 33 เขากำลังจะหมั้น

เหมือนรู้สึกได้ถึงสายตาของนีรชา ประภพจึงหันมามองด้านข้าง เธอจึงหันหลังกลับ ปล่อยหนังสือที่อยู่ในมือ แล้ววิ่งหนีไป

“คุณครับ…หนังสือตก” เขาตะโกนอย่างสุภาพ

สมองของเธอว่างเปล่า ไม่รู้จะวิ่งไปที่ไหนดี ตอนนี้ เธอจะมีหน้าอะไรไปเจอเขา?

โชคดีที่มีชั้น

บทที่ 34 รู้สึกดี

“เอ่อ……” นีรชาไม่กล้ามองเข้าไปในดวงตาอันเฉียบคมของเขา เธอจึงหาทางเปลี่ยนเรื่อง“คุณภัสกรณ์ซื้ออะไรมาคะ”

“เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?” ดวงตาของภัสกรณ์เป็นประกายขึ้นมา

ก่อนหน้านี้เธอมักจะเรียกเขาว่า “นาย” ไม่ก็เรียกอย่างแดกดันว่า “ท่านประธาน”นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเรียกชื

บทที่ 35 หวานล้ำ

ภายในห้องน้ำกว้างขวางใหญ่โต นีรชาชำระล้างร่างกายช้าๆ เพื่อถ่วงเวลา เธอมองไปที่ชุดชั้นใน สีดำตัวจิ๋วอย่างลำบากใจที่จะใส่มัน

ภัสกรณ์…นายมันโรคจิตวิตถาร เธอก่นด่าในใจ

หน้าต่างห้องน้ำมีขนาดใหญ่ ด้านนอกหน้าต่างเป็นสนามหญ้าที่ถูกตัดแต่งอย่างดี ถ้าหนีออกไปได้