บทที่ 216 เก่งเนอะ

หลังจากที่รอมานานหนึ่งสัปดาห์นีรชาได้รับการนัดสัมภาษณ์จากบริษัทเอช.เอส.เค หลังจากที่แต่งเสร็จนีรชาก็เดินไปทางบริษัทเอช.เอส.เคด้วยความความมั่นใจ

ตามหลักสากลแล้วต้องไปกรอกใบเยี่ยมที่หน้าเค้าเตอร์ นีรชาเอาเอกสารวางบนโต๊ะแล้วตั้งใจกรอกเอกสาร

พึ่

บทที่ 217 เศรษฐีที่อยู่เบื้องหลัง

ภัสกรณ์ไปจับที่คางของเธอ ตาที่แหลมคมมองเข้าไปในตาของนีรชาน้ำเสียงเย็นชา “เธอขายขี้หน้าไม่เกี่ยวกับฉันจริงๆ!”

จากนั้นก็สะบัดนีรชาออกแรงๆเหยียบคันเร่งให้ถึงที่สุด “ลงไป!ไปหาพ่อของเธอไป!”

พ่อ?นี่ไม่ใช่คำที่ใช้กับนางบำเรอเหรอ?ภัสกรณ์กล้ามาว่า

บทที่ 218 เก็บไว้ใต้หัวใจ

นีรชากำโทรศัพท์แน่นๆฟังเสียงตูดๆที่ดังมาจากโทรศัพท์ หัวใจของเธอเหมือนว่างเปล่าไปหมดเหมือนมีความรู้สึกหวานๆปนอยู่ แต่พอได้สติกลับมาอีกทีก็พบว่าตัวเองยืนอยู่ข้างหน้าต่างจะครึ่งชั่วโมงแล้ว

ในใจของนีรชายิ่งว่างเปล่าไปใหญ่ มือไปสัมผัสบนหน้าจอแล้วไปค้นรายชื่อของภั