บทที่ 215 สีหน้าแย่

นีรชาวิ่งหนีออกจากรถของพรยศเหมือนมีผีไล่ตามหลัง รีบถอดกระโปรงออกแล้วกินยาแก้ปวดสองเม็ดจากนั้นก็อาบน้ำอุ่นๆนีรชาถึงจะรู้สึกสบายตัวขึ้น

พึ่งคลานขึ้นไปบนเตียงกำลังจะเตรียมตัวนอนโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

บนจอโทรศัพท์คือชื่อของภัสกรณ์ นีรชาจ้องไปทางจอโทรศัพท

บทที่ 216 เก่งเนอะ

หลังจากที่รอมานานหนึ่งสัปดาห์นีรชาได้รับการนัดสัมภาษณ์จากบริษัทเอช.เอส.เค หลังจากที่แต่งเสร็จนีรชาก็เดินไปทางบริษัทเอช.เอส.เคด้วยความความมั่นใจ

ตามหลักสากลแล้วต้องไปกรอกใบเยี่ยมที่หน้าเค้าเตอร์ นีรชาเอาเอกสารวางบนโต๊ะแล้วตั้งใจกรอกเอกสาร

พึ่

บทที่ 217 เศรษฐีที่อยู่เบื้องหลัง

ภัสกรณ์ไปจับที่คางของเธอ ตาที่แหลมคมมองเข้าไปในตาของนีรชาน้ำเสียงเย็นชา “เธอขายขี้หน้าไม่เกี่ยวกับฉันจริงๆ!”

จากนั้นก็สะบัดนีรชาออกแรงๆเหยียบคันเร่งให้ถึงที่สุด “ลงไป!ไปหาพ่อของเธอไป!”

พ่อ?นี่ไม่ใช่คำที่ใช้กับนางบำเรอเหรอ?ภัสกรณ์กล้ามาว่า