บทที่ 163 ไม่มีวิธีสื่อสาร

พอถึงร้านอาหารก็มีพนักงานหญิงมาต้อนรับพวกเขาเข้าไปในห้องอาหารเดี่ยวที่ภัสกรณ์จองไว้

ทั้งสองเดินเข้าไปพร้อมกัน พนักงานเห็นนีรชาอุ้มเด็กไว้ก็เลยเอาเตียงเด็กมาให้พวกเขา

นีรชาวางตัวปาลไว้บนเตียงเบาๆ กลัวว่าเขาจะหนาวก็เลยถอดเสื้อกันหนาวของตั

บทที่ 164 โหดร้ายเกินไป

ข้าวมื้อนี้เด็กกินอย่างมีความสุข แต่ผู้ใหญ่ทั้งสองกลับมีความคิดของใครของมัน ความสัมพันธ์ที่เริ่มดีขึ้นก็กลับมาห่างเหินมากกว่าเดิม

กินข้าวเสร็จฟ้าก็มืดไปทั้งแผ่นแล้ว เดินออกจากห้องอาหารนีรชาถึงรู้ว่าไฟข้างถนนเปิดหมดแล้ว เงาของไฟสะท้อนไปทางกระจกใหญ่ดูแล้วรู้สึกโ

บทที่ 165 การทะเลาะวิวาท

นีรชานอนหงายอยู่บนเตียง เอียงตัวไปมาก็นอนไม่หลับ ก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปของปาล ในใจของเธอรู้สึกว่าความสุขและความทุกข์ปนอยู่ด้วยกันทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดทรมานมาก

“ขอโทษนะปาล น้านีรชาจะผิดคำสัญญาแล้ว ต่อไปน้าจะเล่นกับลูกไม่ได้อีกแล้ว ปาล ขอโทษ......” บทที่นี