บทที่ 164 โหดร้ายเกินไป

ข้าวมื้อนี้เด็กกินอย่างมีความสุข แต่ผู้ใหญ่ทั้งสองกลับมีความคิดของใครของมัน ความสัมพันธ์ที่เริ่มดีขึ้นก็กลับมาห่างเหินมากกว่าเดิม

กินข้าวเสร็จฟ้าก็มืดไปทั้งแผ่นแล้ว เดินออกจากห้องอาหารนีรชาถึงรู้ว่าไฟข้างถนนเปิดหมดแล้ว เงาของไฟสะท้อนไปทางกระจกใหญ่ดูแล้วรู้สึกโ

บทที่ 165 การทะเลาะวิวาท

นีรชานอนหงายอยู่บนเตียง เอียงตัวไปมาก็นอนไม่หลับ ก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปของปาล ในใจของเธอรู้สึกว่าความสุขและความทุกข์ปนอยู่ด้วยกันทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดทรมานมาก

“ขอโทษนะปาล น้านีรชาจะผิดคำสัญญาแล้ว ต่อไปน้าจะเล่นกับลูกไม่ได้อีกแล้ว ปาล ขอโทษ......” บทที่นี

บทที่ 166 ลงมาเดี๋ยวนี้

ถิรากำลังเดินมาตามทางมือของเพื่อนร่วมงานที่ชี้มาพอเห็นนีรชาที่ยืนอยู่ข้างประตูน้ำเสียงของเธอก็แหลมขึ้นมา “นีรชา ไม่เจอกันตั้งนานเธอก็ยังหน้าไม่อายเหมือนเดิม”

นีรชายืนตัวตรง หน้าซีดไปหมดแต่เสียงของเธอนั้นยังมีสติอยู่ “ถิรา ขอให้เธอพูดให้สุภาพหน่อย ให้เกีย