บทที่ 159 สามคนพ่อแม่ลูก

นีรชาเพิ่งจะเตรียมตัวออกจากบ้านไปกับภัสกรณ์ โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น

ภัสกรณ์มองไปที่หน้าจอ ทั้งรับโทรศัพท์และยิ้มให้นีรชา : “ เป็นสายของปาล ”

เพื่อที่จะให้นีรชาได้ยินเสียงของปาล ภัสกรณ์ตั้งใจเปลี่ยนโหมดโทรศัพท์เป็นโหมดแฮนด์ฟรี

เสียงของปาลดังใสแ

บทที่ 160 สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง

เก็บสัมภาระเสร็จ ภัสกรณ์กับนีรชาก็พาปาลออกไป

ภัสกรณ์ขับรถอยู่ด้านหน้า นีรชานั่งอยู่ตรงเบาะด้านหลัง นั่งคุยกับปาลที่นั่งอยู่บนคาร์ซีท

เจ้าปาลเขินมาก นีรชาหยอกล้อยังไง เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าและพยักหน้าให้เธอ ค่อยๆหายเกร็ง ดวงตาดำๆโตๆมองหน้านีรชา ตลอด

บทที่ 161 แกล้งสงสาร

เดทสัปดาห์ละครั้ง?ผู้ชายคนนี้ได้คืบจะเอาศอกจริงๆเลย!

นีรชาขมวดคิ้วกำลังจะปฏิเสธแต่พอเห็นหน้าตาของปาลก็พูดไม่ค่อยออกก็เลยตอบไปมั่วๆว่า “ค่อยว่ากัน”

บทที่ถึงสนามเด็กเล่นปาลน้อยยังนอนอยู่ ภัสกรณ์ไปแกะเข็มขัดนิรภัยออก จะเอื้อมมือตบที่หน้าของปาล“ตื่น