บทที่ 158 อุ้มขึ้นมา

บทที่นีรชาอาบน้ำใส่เสื้อผ้าเสร็จก็หมดเรี่ยวหมดแรง ผู้ชายก็ได้แต่งตัวและนั่งอยู่บนโซฟา

บุหรี่ถูกบี้ด้วยปลายนิ้ว ควันของมันทำให้ดวงตาของเขามืดสลัว แล้วเพ่งมองนีรชา

สีหน้าของนีรชาไม่แสดงอารมณ์ เดินผ่านเขาไปที่ระเบียง เปลี่ยนรองเท้าเสร็จ หยิบกระเป๋าจะเดินออก

บทที่ 159 สามคนพ่อแม่ลูก

นีรชาเพิ่งจะเตรียมตัวออกจากบ้านไปกับภัสกรณ์ โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น

ภัสกรณ์มองไปที่หน้าจอ ทั้งรับโทรศัพท์และยิ้มให้นีรชา : “ เป็นสายของปาล ”

เพื่อที่จะให้นีรชาได้ยินเสียงของปาล ภัสกรณ์ตั้งใจเปลี่ยนโหมดโทรศัพท์เป็นโหมดแฮนด์ฟรี

เสียงของปาลดังใสแ

บทที่ 160 สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง

เก็บสัมภาระเสร็จ ภัสกรณ์กับนีรชาก็พาปาลออกไป

ภัสกรณ์ขับรถอยู่ด้านหน้า นีรชานั่งอยู่ตรงเบาะด้านหลัง นั่งคุยกับปาลที่นั่งอยู่บนคาร์ซีท

เจ้าปาลเขินมาก นีรชาหยอกล้อยังไง เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าและพยักหน้าให้เธอ ค่อยๆหายเกร็ง ดวงตาดำๆโตๆมองหน้านีรชา ตลอด