บทที่ 138

บทที่138 ท้อใจ

นีรชานิ่งเงียบมองดูภัสกรณ์ เมื่อสักครู่เขายังช่วยเธอสวมใส่รองเท้า จูบเธออย่างหลงใหล เกาะติดเธอเชื่องราวกับลูกสุนัขตัวหนึ่ง ทันใดก็เปลี่ยนมาเป็นคนใจร้ายและขมขื่นอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ

ที่แท้ ในใจเขา ไม่เคยให้ความเคารพต่อเธอเลยจริงๆ

เธอคิดว่าเขาได้เป

บทที่ 139

บทที่139 ชัดเจนขึ้นไปอีก

นีรชาไม่เข้าใจ และไม่พูดจา ไม่แม้แต่จะมองอาหารมากมายที่อยู่ในถาด

น้าแขเป็นกังวลจนเห็นเป็นเม็ดเหงื่อผุดขึ้นบนหน้าผาก “คุณนีรชา ทานหน่อยนะคะ! คุณผอมแห้งขนาดนี้แล้ว ทานสักนิดหน่อยก็ยังดี นะคะทานสักนิดเถอะค่ะ”

“ไม่ทานค่ะ น้าแขยกออกไปเถอะค่ะ รบกวน

บทที่ 140

บทที่140 กระหายเลือด

หน้าผากของนีรชาถูกขีดข่วนจนเลือดไหลซิบ มือของชายจรจัดเลื่อนมาถึงหน้าอกของนีรชา!

นีรชาร้องไห้อย่างคนสิ้นหวัง สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ทันใดนั้น! เธอพบว่าตัวเองทำอะไรไม่ถูก

คนที่บอกว่ารักเธอ กลับส่งเธอไปอยู่ในเงื้อมมือของมาร เป็นเพราะภัสกรณ์