บทที่ 135 เลิกคิดไปได้เลย

“เด็กดี คุณระวังหน่อยนะ” ภัสกรณ์วางนีรชาลงอย่างเบามือ ทิ้งรอยจูบไว้ที่ริมฝีปากเธอหนึ่งครั้ง

นีรชาพบว่าขอเพียงเธอพูดดีกับเขา ขอร้องอ้อนวอน ภัสกรณ์ก็จะยอมเธอแต่โดยดี ดูเหมือนภัสกรณ์ที่จริงก็ไม่ได้รับมือยากขนาดนั้น เมื่อก่อนเธอช่างโง่เสียจริง เอาแต่เถียงเขาอย่างเด

บทที่136 ดีใจเหลือเกิน

ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ นีรชายังไม่ได้รับประทานอะไรเลย ยังเอ้อระเหยอยู่กับภัสกรณ์หลายต่อหลายครั้ง เธอหิวจนแสบท้องไปหมด!

“จ๊อก จ๊อก....” เสียงน้อยๆ ดังขึ้นจากในท้อง ท้องของเธอกำลังเริ่มบรรเลงเพลงเมืองที่ว่างเปล่าแล้ว

ภัสกรณ์ได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มกว้างมองท

บทที่137 รับผิดชอบดับไฟ

“คุณแทน… อย่าซนสิคะ… คนเขายังเจ็บอยู่นะคะ” ผู้ชายคนนี้หื่นจริงๆ นีรชาเริ่มรู้สึกว่าจะควบคุมเขาไม่อยู่แล้ว

“แต่ ไฟที่คุณก่อขึ้น คุณก็ต้องรับผิดชอบดับมันด้วยสิ” ภัสกรณ์บรรจงริมฝีปากจูบที่ซอกคอนีรชา จูบกัดไปทั่ว

“...” นีรชาไม่มีคำพูดใดๆ

ใครเป็นคนจุดไฟน่ะ