บทที่ 134

เธอประทับใจมาก

ดั่งพายุโหมกระหน่ำ นีรชาเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด

นีรชากำลังพยายามอยากจะลุกขึ้นออกไป

แต่กลับถูกภัสกรณ์ดึงเอาไว้ เอาเธอมาแนบกับตัว

“น้ำ....” พลางสายตาอันลึกซึ้งทอดอารมณ์ไปทางนีรชา

“อะไรคะ” นีรชายังไม่ค่อยคุ้นเคยกับการอยู่ต่อหน้าภัสกรณ์ที่ทั้

บทที่ 135

เลิกคิดไปได้เลย

“เด็กดี คุณระวังหน่อยนะ” ภัสกรณ์วางนีรชาลงอย่างเบามือ ทิ้งรอยจูบไว้ที่ริมฝีปากเธอหนึ่งครั้ง

นีรชาพบว่าขอเพียงเธอพูดดีกับเขา ขอร้องอ้อนวอน ภัสกรณ์ก็จะยอมเธอแต่โดยดี ดูเหมือนภัสกรณ์ที่จริงก็ไม่ได้รับมือยากขนาดนั้น เมื่อก่อนเธอช่างโง่เสียจริง เอาแต่เถียงเขาอย่าง

บทที่ 136

บทที่136 ดีใจเหลือเกิน

ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ นีรชายังไม่ได้รับประทานอะไรเลย ยังเอ้อระเหยอยู่กับภัสกรณ์หลายต่อหลายครั้ง เธอหิวจนแสบท้องไปหมด!

“จ๊อก จ๊อก....” เสียงน้อยๆ ดังขึ้นจากในท้อง ท้องของเธอกำลังเริ่มบรรเลงเพลงเมืองที่ว่างเปล่าแล้ว

ภัสกรณ์ได้ยินดังนั้น ก็ยิ