บทที่12 ไม่อยากจะเชื่อ

สายตาของทุกคนในร้านอาหารต่างมองมาทางนี้

“พอได้แล้ว”เสียงตะคอกของผู้ชายดังขึ้น ทำให้ซูเลียหยุดพูดพล่าม

ซูเลียน้ำตาคลอด้วยความผิดหวัง เมื่อก่อนทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ภัสกรณ์ก็ไม่เคยปรามเธอเลย เธอเป็นหนึ่งในคนที่ภัสกรณ์โปรดปรานมากที่สุดเลยก็ว่าได้ แ

บทที่13 ยากเย็นเหลือเกิน

พอวิ่งออกมาพ้นประตูร้านได้ เธอก็โล่งใจ โชคดีที่เธอเคยวิ่งระยะไกลมาก่อน มิเช่นนั้นก็ไม่อยากจะคิดเลยว่า ถ้าถูกผู้ชายคนนั้นจับได้แล้วจะเป็นยังไง ซึ่งมันคงไม่เป็นผลดีกับเธอแน่

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านร่างกายของเธอ ท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นสบาย นีรช

บทที่14 สืบให้ได้เรื่อง

ภายในรถลัมโบร์กินีคันงาม ภัสกรณ์มองดูฉากดราม่าที่เกิดขึ้นบนท้องถนน เห็นนีรชาร้องไห้ และวิ่งไล่ตามรถเก๋งสีดำด้วยความเจ็บปวดใจ ยิ่งทำให้เขาอยากรู้

เขาจึงเร่งความเร็ว ขับไล่ตามรถเก๋งสีดำคันข้างหน้าไป อากาศที่เย็นและท้องฟ้าปิด ทำให้มองเห็นไม่ค่อยชัด เขาเห็นแค่ว