บทที่11 ฉากเด็ด

ดวงตาของซูเลียส่อแววชั่วร้าย เธอเงยหน้ามองนีรชาอย่างทะนงตน“เธอนี่กล้ามากเลยนะ ทำชุดของฉันเปื้อน แม้แต่คำขอโทษสักคำยังไม่มี”

นีรชาหน้าแดงก่ำ เธอกำหมัดแน่น ไม่ยอมอ่อนข้อให้กับซูเลีย

เดิมทีซูเลียคิดจะกำราบนีรชาต่อหน้าภัสกรณ์ แต่ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงคนนี้

บทที่12 ไม่อยากจะเชื่อ

สายตาของทุกคนในร้านอาหารต่างมองมาทางนี้

“พอได้แล้ว”เสียงตะคอกของผู้ชายดังขึ้น ทำให้ซูเลียหยุดพูดพล่าม

ซูเลียน้ำตาคลอด้วยความผิดหวัง เมื่อก่อนทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ภัสกรณ์ก็ไม่เคยปรามเธอเลย เธอเป็นหนึ่งในคนที่ภัสกรณ์โปรดปรานมากที่สุดเลยก็ว่าได้ แ

บทที่13 ยากเย็นเหลือเกิน

พอวิ่งออกมาพ้นประตูร้านได้ เธอก็โล่งใจ โชคดีที่เธอเคยวิ่งระยะไกลมาก่อน มิเช่นนั้นก็ไม่อยากจะคิดเลยว่า ถ้าถูกผู้ชายคนนั้นจับได้แล้วจะเป็นยังไง ซึ่งมันคงไม่เป็นผลดีกับเธอแน่

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านร่างกายของเธอ ท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นสบาย นีรช