บทที่ 103 ความรักแน่นแฟ้นของแม่

ทันใดนั้น เหมือนกับมีกระแสจิต นีรชาได้ยินเสียงทารกร้องไห้เสียงดังใสแจ๋วอยู่สักพักหนึ่ง ดูเหมือนว่าน้องปาลกำลังร้องไห้อยู่ข้างล่าง

“ ภัสกรณ์ ! คุณมันโหดร้ายป่าเถื่อน ! ลูกของคุณร้องไห้อยู่ข้างล่าง ! คุณยังมีอารมณ์ทำเรื่องแบบนี้ ! ” ไม่รู้ทำไม เสียงร้องไห้ข

บทที่ 104 อย่าคิดเกินเลย

เจ้าตัวเล็กกินนมเสร็จ ก็หลับตาแล้วนอนหลับสักที มุมปากที่อมชมพูระเรื่อ ประกบกันและอมยิ้มเล็กๆ

นีรชามองหน้าเล็กๆของเจ้าตัวเล็กอย่างเงียบๆ ในใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

นี่สินะคือความสุขของการเป็นแม่ ? เธอปวดร้าวและนึกถึงลูกสาวของตัวเอง ยังไม่ทันได้ลืมตาดูโลกนี้

บทที่ 105 อย่าโดนตัวฉัน

นีรชามองภัสกรณ์อย่างระแวดระวัง อยากจะถึงผ้าปูที่นอนขึ้นสูงคลุมตัวเองไว้ แต่ภัสกรณ์ใช้มือข้างหนึ่งดึงผ้าปูที่นอนไว้ ตัวกำยำสูงใหญ่ก็โผเข้ามากดทับตัวเธอ

“ คุณอย่ามาโดนตัวฉันนะ ! ” เธอผลักเขาออก

แต่เขากอดเธอไว้อย่างแน่น “ ฟังผมก่อน ! ”

เธอรู้สึกว่าถูก