บทที่ 90 เส้นแห่งความเป็นความตาย

ห้องโถงใหญ่กว้างโล่ง ประตูใหญ่ปิดลง ผ้สแพรต่วนลู่ตรง ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่นิด เหมือนกับว่าทุกสิ่งอย่างรวมถึงอากาศภายในที่นี้นิ่งหยุดอยู่กับที่

ฮ่องเต้ยืนตรงหน้าชูเซี่ย เขามองนางอย่างจริงจังและเย็นชา ทันใดนั้นก็ยื่นมือไปเชยคางชูเซี่ย บีบบังคับให้นางเงาห

บทที่ 91 ความช่วยเหลือของอ๋องเก้า

“เป็นอาการปวดแบบใดกันแน่” หลี่เฉินเย่นทำหน้างุนงง แต่เมื่อเห็นนางข่มตาหลับอย่างคนที่ต้องการข่มความเจ็บปวดก็ไม่อาจทำใจเอ่ยปากถามขึ้นอีก ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจากนั้นก็เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าอ๋องเก้า ทันใดนั้นชายหนุ่มก็คุกเข่าลงไปกับพื้น

บทที่ 92 หัวหน้าพรรคมังกรเหิน

การผ่านช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดมันไม่ง่ายเลย หลี่เฉินเย่นไม่อาจนอนหลับได้ทั้งคืน ยามที่นางเจ็บเขาก็โอบกอดร่างของนางไว้ ยามที่นางร่ำไห้เขาก็คอยซับน้ำตาให้นาง ตลอดหลายชั่วยามเขาเองก็ไม่ได้ดีไปกว่านางเท่าใดหรอก

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความเจ