บทที่ 91 ความช่วยเหลือของอ๋องเก้า

“เป็นอาการปวดแบบใดกันแน่” หลี่เฉินเย่นทำหน้างุนงง แต่เมื่อเห็นนางข่มตาหลับอย่างคนที่ต้องการข่มความเจ็บปวดก็ไม่อาจทำใจเอ่ยปากถามขึ้นอีก ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจากนั้นก็เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าอ๋องเก้า ทันใดนั้นชายหนุ่มก็คุกเข่าลงไปกับพื้น

บทที่ 92 หัวหน้าพรรคมังกรเหิน

การผ่านช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดมันไม่ง่ายเลย หลี่เฉินเย่นไม่อาจนอนหลับได้ทั้งคืน ยามที่นางเจ็บเขาก็โอบกอดร่างของนางไว้ ยามที่นางร่ำไห้เขาก็คอยซับน้ำตาให้นาง ตลอดหลายชั่วยามเขาเองก็ไม่ได้ดีไปกว่านางเท่าใดหรอก

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความเจ

บทที่ 93 คำสั่งเสียของไทเฮา

ชูเซี่ยคิดถึงเรื่องพรรคพวกนี้นางก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา นางก็แค่อยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างเรียบง่ายเท่านั้นนางไม่อยากหาเรื่องยุ่งยากเข้ามาใส่ตัวเพิ่มขึ้นจึงเลือกที่จะปฎิเสธออกไป “หม่อมฉันไม่กล้ารับหรอกเพคะ นี่เป็นพรรคที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนเหล่าเชื้อพระวงศ์ไม