บทที่ 89 ฮ่องเต้ทรงกริ้ว

แม้หลี่เฉินเย่นเย่นจะอยู่เฝ้าไข้ในวัง แต่กลับยากที่จะได้พบเจอกับชูเซี่ย แม้จะพบกัน แต่ก็ไม่อาจพูดคุยได้มากมายนัก

วันนี้ ฮองเฮากำลังเสวยน้ำแกงลูกบังอยู่ในตำหนัก ทว่าจิตใจกลับกระสับกระส่ายไม่นิ่ง

ฮองเฮาเห็นท่าทีแล้วก็นั่งลงข้างเขาแล้วตรัส “เฉินเย่น หญิ

บทที่ 90 เส้นแห่งความเป็นความตาย

ห้องโถงใหญ่กว้างโล่ง ประตูใหญ่ปิดลง ผ้สแพรต่วนลู่ตรง ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่นิด เหมือนกับว่าทุกสิ่งอย่างรวมถึงอากาศภายในที่นี้นิ่งหยุดอยู่กับที่

ฮ่องเต้ยืนตรงหน้าชูเซี่ย เขามองนางอย่างจริงจังและเย็นชา ทันใดนั้นก็ยื่นมือไปเชยคางชูเซี่ย บีบบังคับให้นางเงาห

บทที่ 91 ความช่วยเหลือของอ๋องเก้า

“เป็นอาการปวดแบบใดกันแน่” หลี่เฉินเย่นทำหน้างุนงง แต่เมื่อเห็นนางข่มตาหลับอย่างคนที่ต้องการข่มความเจ็บปวดก็ไม่อาจทำใจเอ่ยปากถามขึ้นอีก ชายหนุ่มผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจากนั้นก็เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าอ๋องเก้า ทันใดนั้นชายหนุ่มก็คุกเข่าลงไปกับพื้น