บทที่ 88 เหล่าฝอเย่

นางขนลุกขนพองไปทั้งตัว แม้จะบอกว่านางอยู่กับอาจารย์เป็นระยะเวลานาน แต่อาจารย์ของนางก็เป็นเทพเซียน แต่หลิวหยิงหลงเป็นวิญญาณ

นางหน้าซีดพลางมองไปรอบด้าน รอบด้านเงียบสงบ ข้างนอกก็เงียบงัน ฟ้าสว่างแล้ว แต่ทำไมนางกำนัลถึงยังไม่ตื่นกันนะ ไม่ใช่สิ มามาล่ะ เมื่อคืนนี้มามาก

บทที่ 89 ฮ่องเต้ทรงกริ้ว

แม้หลี่เฉินเย่นเย่นจะอยู่เฝ้าไข้ในวัง แต่กลับยากที่จะได้พบเจอกับชูเซี่ย แม้จะพบกัน แต่ก็ไม่อาจพูดคุยได้มากมายนัก

วันนี้ ฮองเฮากำลังเสวยน้ำแกงลูกบังอยู่ในตำหนัก ทว่าจิตใจกลับกระสับกระส่ายไม่นิ่ง

ฮองเฮาเห็นท่าทีแล้วก็นั่งลงข้างเขาแล้วตรัส “เฉินเย่น หญิ

บทที่ 90 เส้นแห่งความเป็นความตาย

ห้องโถงใหญ่กว้างโล่ง ประตูใหญ่ปิดลง ผ้สแพรต่วนลู่ตรง ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่นิด เหมือนกับว่าทุกสิ่งอย่างรวมถึงอากาศภายในที่นี้นิ่งหยุดอยู่กับที่

ฮ่องเต้ยืนตรงหน้าชูเซี่ย เขามองนางอย่างจริงจังและเย็นชา ทันใดนั้นก็ยื่นมือไปเชยคางชูเซี่ย บีบบังคับให้นางเงาห