บทที่7 คนร้ายกลับฟ้องก่อน

ชูเซี่ยมองเห็นรองเท้าที่สวยงามของตัวเองเปื้อนไป พูดอย่างโมโห“รองเท้าของข้าสกปรกไปหมดแล้ว”

มี่เหอไม่โกรธ แค่ยิ้มเบาๆและลุกขึ้นว่า“น้องเข้าใจความหมายของพี่แล้ว”จากนั้นก็ไหว้ชูเซี่ย พูดเพิ่มเติมว่า“ในเมื่อพี่สาวไม่ชอบน้องมาไหว้กับพี่ งั้นน้องขอตัวก่อน”พู

บทที่8 ตบหน้าพระชายารอง

บ่าวที่ยืนอยู่ข้างหน้าซึ่งสวมชุดสีเขียวมองดูชูเซี่ยด้วยสายตาดูหมิ่น นางพูดอย่างเย็นชา“สิ่งที่บ่าวพูดนั้นเป็นความจริงทั้งหมด พระชายารองมีน้ำใจ แต่พระชายาเอกไม่รับ และตบหน้าพระชายารองด้วย พวกบ่าวเห็นกันหมดและรู้สึกไม่อยุติธรรมต่อพระชายารอง ที่จริงพระชายาร

บทที่9 คืนกลับเป็นสองเท่า

จริงๆแล้วชูเซี่ยอยากทราบเรื่องฉ่ายเวินจากปากของท่านอ๋อง นางอยากทราบว่าเขาคิดยังไงกับเรื่องฉ่ายเวินตกลงไปในทะเลสาบ คิดสักพักหนึ่งนางจะเอ่ยถามว่า“ท่านอ๋อง ข้าขอคุยเรื่องกับท่านสองต่อสองหน่อยได้หรือไม่”

หลี่เฉินเย่นเห็นเธอทำตัวเหมือนแต่ก่อนที่พยายามทำทุกวิธ