บทที่ 669 การซักถามของเซวียนเอ๋อ

“รอประเดี๋ยว อาภรณ์ของข้า เจ้าเป็นคนเปลี่ยนให้หรือ?” องค์หญิงเวินซือจ้องมองอาภรณ์บนร่างกาย ใบหน้าของนางมีแสงเปล่งประกายออกมา

ในเพลาที่องค์หญิงเงยศรีษะจ้องมองไปยังหลี่เฉินเย่น นางจึงสังเกตเห็นว่าเดิมทีอาภรณ์ของนางเปียกน้ำ ดังนั้นมิรอให้หลี่เฉินเย่นตอบคำถาม นา

บทที่ 670 ล้อมรอบสุสานของพระชายาองค์รัชทายาท

หลี่เฉินเย่นจ้องมองไปยังองค์หญิงเวินซือด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่ากำลังสอบถาม เพียงแต่ว่าดวงตาคู่นั้นเป็นประกาย ทำให้นางแทบอยากจะหายตัวไป

“องค์หญิงเวินซือก็คิดเช่นนี้เหมือนกันหรือ?” วาจาที่หลี่เฉินเย่นเอ่ยลองเชิง ทำให้สีหน้าขององค์หญิงเปลี่ยนไป นางก้มศ

บทที่671 ชายบำเรอ

องค์หญิงเวินซือยกมือขึ้นจะเอาของที่อุดหูหลี่เฉินเย่นไว้ออกมา วันนี้ พี่ท่ายจือไม่อยู่ เรื่องเกิดขึ้นกับพระชายารัชทายาท นางจะต้องออกมาช่วยเหลือแม้ตัวเองจะเป็นหญิงที่ยังไม่แต่งงาน

หลี่เฉินเย่นมองดูท่าทางขององค์หญิงเวินซือก็รู้ได้ว่านางจะทำอะไร สุดท้ายก็ต้องจับนางไว้และพูดว่