บทที่645หลายชายน้อยหายไป

ขณะที่หลี่เฉินเย่นกำลังดีอกดีใจกับภาพวาดของชูเซี่ยนั้นองค์หญิงเวินซือที่เพิ่งช่วยองค์รัชทายาทให้พ้นจากความตายก็รู้คำนินทาของฝูงชนแล้ว

“องค์หญิงกษัตริย์แคว้นเหลียงดูถูกคนเกินไปแล้วเป็นแค่การเจรจาส่วนตัวแต่ทำไมต้องทำให้คนอื่นๆรู้เขาไม่สนใจชื่อเชียงองค์หญิงอย่างนี้ช่า

บทที่646เฉิงเอ๋อ

“องค์หญิงอย่ากังวลไปเลยหลานน้อยฉลาดอย่างนี้ไม่ถูกพาตัวไปแน่นอน”เสวียนเอ๋อเองก็กังวลใจเหมือนกันที่ไม่พบเฉิงเอ๋อแต่เมื่อเห็นองค์หญิงได้สูญเสียสติไปแล้วเธอจึงรีบพูดปลอบ

องค์หญิงเวินซือไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่หาทุกซอกทุกมุมที่มีความเป็นไปได้ที่จะรองรับตัวเด็กคนหนึ่งได้และน้ำตาได้

บทที่647ไท่จื่อเฟยมีปัญหา

บทที่องค์หญิงเวินซือออกจากจากคุกใต้ดินนั้นสีหน้าเยือกเย็นความผิดหวังในดวงตายังไงก็ปิดไม่อยู่

เธอเดินไปทางตำหนักองค์รัชายาทอย่างเร่งรีบที่นั่นอาการขององค์รัชทายาทไม่สามารถรักษาได้แล้ว

ได้ยินเสียงฝีเท้าขององค์หญิงเวินซือเขาหันศีรษะอย่างช้าๆมองน้องสาวตัวเองอย่า