บทที่635ยังมีความหวัง

“พวกเจ้ารีบไปได้แล้วฉองเหลาปกป้องเสด็จย่าพี่สาวและน้องชายให้ดี”หลี่เฉินเย่นตบไหล่ของฉองเหลาหนึ่งทีฉองเหลาผงกหน้าจากนั้นจับมือของจิงโม่แล้วเดินจากไป

หลี่เฉินเย่นมองดูก้อนนิ่มๆในอ้อมแขนและส่งให้ไทเฮาอย่างอ่อนโยนพลันกระซิบว่า“เสด็จแม่รบกวนท่านช่วยดูแลเด็กทั้งสามด้วย”

บทที่636วิกฤตการณ์

“หลี่อวิ๋เชียนเจ้าบอกข้าสิตอนนี้ใครเป็นฝ่ายชนะ”หลี่อวิ๋นลี่เห็นหลี่เฉินเย่นเดินเข้าไปในท้องพระโรงอย่างผาเผยพลันทำให้เขารู้สึกขมขื่นใจยิ่งนักเขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไปขณะที่พูดนั้นก็ไม่ลืมห่อผ้าเล็กๆในมือ

“เราแพ้กันทั้งคู่”เสียงของหลี่เฉินเย่นไม่ดังนักแต่ดังพอที่จะทำให้ทุ

บทที่637ข้อเรียกร้องอาจารย์

พลังของคนๆเดียวสามารถทำให้ลมพัดพลังของคนๆเดียวสามารถทำให้หลังคาปลิดปลิวความสามารถนั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างประหลาดใจ

มือที่ถือห่อผ้าของหลี่อวิ๋นลี่นั้นสั่นไม่หยุดลืมไปว่าเพียงแค่ตนออกแรงนิดหน่อยทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็ยากที่จะรอด

“นักบวชอย่างเจ้านี่มันช