บทที่636วิกฤตการณ์

“หลี่อวิ๋เชียนเจ้าบอกข้าสิตอนนี้ใครเป็นฝ่ายชนะ”หลี่อวิ๋นลี่เห็นหลี่เฉินเย่นเดินเข้าไปในท้องพระโรงอย่างผาเผยพลันทำให้เขารู้สึกขมขื่นใจยิ่งนักเขาอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกไปขณะที่พูดนั้นก็ไม่ลืมห่อผ้าเล็กๆในมือ

“เราแพ้กันทั้งคู่”เสียงของหลี่เฉินเย่นไม่ดังนักแต่ดังพอที่จะทำให้ทุ

บทที่637ข้อเรียกร้องอาจารย์

พลังของคนๆเดียวสามารถทำให้ลมพัดพลังของคนๆเดียวสามารถทำให้หลังคาปลิดปลิวความสามารถนั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างประหลาดใจ

มือที่ถือห่อผ้าของหลี่อวิ๋นลี่นั้นสั่นไม่หยุดลืมไปว่าเพียงแค่ตนออกแรงนิดหน่อยทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็ยากที่จะรอด

“นักบวชอย่างเจ้านี่มันช

บทที่638สิ่งที่เหมือนกัน

นักบวชไม่ได้พูดอะไรอีกเพียงแต่หันหลังอย่างช้าๆและเดินไปทางพระตำหนักฉ่ายเหว่าย

หลี่เฉินเย่นเดินตามเขาตลอดทางไม่กล้าพูดอะไรแต่ในฝ่ามือมีแต่เหงื่อของความกังวลใจ

“หลี่เฉินเย่นก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกแล้วว่าพวกเจ้าเคยทำบุญร่วมกันมาและตอนนี้หลายฝ่ายในราชสำนักเพิ่งจะสงบ