บทที่598ข่าวดี

“จิงโม่ข้ากลัวข้า....”ก่อนหน้าโจวโหรวเจียเพียงแค่หลั่งน้ำตาเท่านั้นแต่ทว่าเมื่อเห็นท่าทางที่ไม่อยากพูดคุยกับนางของจิงโม่นางก็ร้องไห้เสียงดังอย่างอดกลั้นไม่ได้นางกลัวจริงๆตั้งแต่ที่นางเกิดมาจนถึงเพลานี้เป็นเวลาห้าปีนางมิเคยกลัวมากเช่นนี้มาก่อนนางมีลางสังหรณ์ว่าถ้าหากเดินทางไปกับจิง

บทที่599ส่งให้จิงโม่

“ท่านลุงหลีข้าเหนื่อยจะตายแล้ว”จิงโม่จ้องมองแววตาที่ตกตะลึงของหลีฉางอันจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกมา

“เด็กคนนี้นี่จริงๆเลย...”สิ่งที่จิงโม่นำมาให้ตนเองนั้นแน่นอนว่าคือความสุขแต่ทว่าเมื่อคิดว่านางเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งต้องมาอยู่ในรังของหมาป้านี่มัน...ทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว

บทที่600สงครามฝีปาก

“เขามีผัวเจ้าแล้วหลังจากเงียบไปเนินนานก็ได้ยินเอ่ยออกมาเสียงเบาเพียงแต่ว่าเมื่อได้ยินว่าเจ้าของน้ำตาของนางก็กลับไหลลงมายิ่งกว่าเดิม

เพราะว่าคำขอโทษในใจเพราะคำว่าข้ามิโทษเจ้าทำให้ขอบเขตกว้างขึ้น

“โหรวเจียถ้าหากครั้งหน้ามีโอกาสข้าจะชดใช้ให้เจ้าข้า....”จิงโม่ร่ำไห้พล