บทที่599ส่งให้จิงโม่

“ท่านลุงหลีข้าเหนื่อยจะตายแล้ว”จิงโม่จ้องมองแววตาที่ตกตะลึงของหลีฉางอันจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกมา

“เด็กคนนี้นี่จริงๆเลย...”สิ่งที่จิงโม่นำมาให้ตนเองนั้นแน่นอนว่าคือความสุขแต่ทว่าเมื่อคิดว่านางเป็นเพียงเด็กคนหนึ่งต้องมาอยู่ในรังของหมาป้านี่มัน...ทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว

บทที่600สงครามฝีปาก

“เขามีผัวเจ้าแล้วหลังจากเงียบไปเนินนานก็ได้ยินเอ่ยออกมาเสียงเบาเพียงแต่ว่าเมื่อได้ยินว่าเจ้าของน้ำตาของนางก็กลับไหลลงมายิ่งกว่าเดิม

เพราะว่าคำขอโทษในใจเพราะคำว่าข้ามิโทษเจ้าทำให้ขอบเขตกว้างขึ้น

“โหรวเจียถ้าหากครั้งหน้ามีโอกาสข้าจะชดใช้ให้เจ้าข้า....”จิงโม่ร่ำไห้พล

บทที่601การสูญเสีย

“ดังนั้นเจ้าเมืองโจวทางที่ดีที่สุดท่านอย่าพูดอันใดที่ไร้ยางอายอีกเลยข้าก็เพียงแค่นำวิธีการตาต่อตาฟันต่อฟันมาจัดการเรื่องนี้”จิงโม่ส่ายหัวไปมาก่อนจะเอ่ยเสียงเบาราวกับว่าการที่นางใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟันนั้นไม่นับว่ามากเกินไปแต่เป็นเพียงการเล่นซนของเด็กๆเท่านั้น

หลังจากที่เ