บทที่ 567 หลี่เฉินเย่นที่แกร่งกล้า

พระราชโองการของหลี่เฉินเย่นได้ประกาศในวันที่สองของการประชุมเช้าในราชสำนัก

พระราชโองการนี้ไม่เหมือนอื่นๆที่ต้องหารือกับเหล่าขุนกัน ครั้งนี้หลี่เฉินเย่นมีความเผด็จการ ไม่มีใครสามารถคัดค้านได้ เพียงแค่การการประกาศการตัดสินใจของตนให้พวกเขาได้รับรู้

อารม

บทที่ 568 ฉ่ายเวินยั่วยุ

สุดท้ายไทเฮาก็ไม่ได้เข้าไปในพระตำหนักฉ่ายเหว่ย เพราะเพียงแค่ได้เห็นเงาของเด็กทั้งสอง เธอก็ปวดใจยิ่งแล้ว เธอรู้ว่าลูกชายของตนเห็นค่าช่วงเวลาที่ได้อยู่กับชูเซี่ยแค่ไหน หญิงชราอย่างเธอ ไม่เข้าไปรบกวนพวกเขาจะดีกว่า

ไทเฮาจากไปพร้อมน้ำตา แต่ก็มีบางคนที่ไม่มีจิตใต้สำนึกแ

บทที่ 569 หลี่อวิ๋นลี่เข้าวัง

องครักษ์ยังไงก็คิดไม่ถึงว่า ผิวที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมจะกำลังแตกออก ราวกับดินที่แห้งกร้าน

มองดูใบหน้าตกตะลึงของเหล่าองครักษ์ ฉ่ายเวินจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาได้เห็นอะไร เธอขู่องครักษ์เหล่านั้นว่า “พวกเจ้าห้ามพูดออกไป ไม่อย่างนี้ ข้าไม่อภัยให้พวกเจ้าแน่ ข้า....