บทที่ 566 สู้สักตั้ง

“ชูเซี่ย เจ้าลองขยับอีกที เจ้าทำให้ข้ารู้ว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ได้หรือไม่” หลี่เฉินเย่นพูดทั้งน้ำตา

แต่ชูเซี่ยนอนอยู่บนเตียง ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ เธอดูเงียบราวกับว่านอนหลับไปแล้ว

คำพูดของหลี่เฉินเย่นไปสะกิดอันหรันที่กำลังชะงัก เขาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว และเดินไปข

บทที่ 567 หลี่เฉินเย่นที่แกร่งกล้า

พระราชโองการของหลี่เฉินเย่นได้ประกาศในวันที่สองของการประชุมเช้าในราชสำนัก

พระราชโองการนี้ไม่เหมือนอื่นๆที่ต้องหารือกับเหล่าขุนกัน ครั้งนี้หลี่เฉินเย่นมีความเผด็จการ ไม่มีใครสามารถคัดค้านได้ เพียงแค่การการประกาศการตัดสินใจของตนให้พวกเขาได้รับรู้

อารม

บทที่ 568 ฉ่ายเวินยั่วยุ

สุดท้ายไทเฮาก็ไม่ได้เข้าไปในพระตำหนักฉ่ายเหว่ย เพราะเพียงแค่ได้เห็นเงาของเด็กทั้งสอง เธอก็ปวดใจยิ่งแล้ว เธอรู้ว่าลูกชายของตนเห็นค่าช่วงเวลาที่ได้อยู่กับชูเซี่ยแค่ไหน หญิงชราอย่างเธอ ไม่เข้าไปรบกวนพวกเขาจะดีกว่า

ไทเฮาจากไปพร้อมน้ำตา แต่ก็มีบางคนที่ไม่มีจิตใต้สำนึกแ