บทที่529มารดาที่สมบูรณ์แบบที่สุด

เมื่อได้ฟังวาจาของชูเซี่ยและหลี่เฉินเย่นฉองเหลาก็มองเห็นว่าในสายตาของจิงโม่มีความรู้สึกแปลกประหลาด

ทุกครั้งที่ถูกทำโทษให้คัดลายมือจิงโม่มักจะคิดหาวิธีอ้อนวอนให้ฉองเหลาช่วยตนเองแต่ทว่าครั้งนี้นางกลับลงมือฝึกฝนด้วยตนเองนี่มันช่าง....

“เพลาที่ข้าคิดถึงท่

บทที่530ลางสังหรณ์ของหลี่ซี่

หลังจากเสวยอาหารค่ำเสร็จผู้คนในครอบครัวก็นอนชมดาวอยู่ที่ลานกว้างของตำหนักฉ่ายเหว่ย

ถึงแม้ฤดูหนาวจะหนาวเหน็บแต่แสงของดวงจันทร์ทำให้ทิวทัศน์งดงามเป็นพิเศษ

ผู้คนทั้งสี่คนในครอบครัวกำลังพูดคุยกันถึงสารทุกข์สุกดิบต่างๆทั้งการก่อเรื่องของจิงโม่การกินของฉองเหลาแ

บทที่531ความเสียสละของเบื้องหลัง

“ขอบคุณเจ้ามากข้าจะระวัง”ชูเซี่ยเห็นลี่สวินทำหน้าเป็นกังวลสุดท้ายก็พูดขอบคุณไป

“งั้นข้ากลับก่อนนะพรุ่งนี้ข้าจะไปแคว้นจื่อสวี้ต่อ”ลี่สวินเห็นชูเซี่ยเหมอลอยพูดเสียงเบาก็เดินจากไปเลยมองดูร่างกายที่ผอมแห้งของลี่สวินชูเซี่ยก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมานางไม่กล้าคิดเลยว่