บทที่530ลางสังหรณ์ของหลี่ซี่

หลังจากเสวยอาหารค่ำเสร็จผู้คนในครอบครัวก็นอนชมดาวอยู่ที่ลานกว้างของตำหนักฉ่ายเหว่ย

ถึงแม้ฤดูหนาวจะหนาวเหน็บแต่แสงของดวงจันทร์ทำให้ทิวทัศน์งดงามเป็นพิเศษ

ผู้คนทั้งสี่คนในครอบครัวกำลังพูดคุยกันถึงสารทุกข์สุกดิบต่างๆทั้งการก่อเรื่องของจิงโม่การกินของฉองเหลาแ

บทที่531ความเสียสละของเบื้องหลัง

“ขอบคุณเจ้ามากข้าจะระวัง”ชูเซี่ยเห็นลี่สวินทำหน้าเป็นกังวลสุดท้ายก็พูดขอบคุณไป

“งั้นข้ากลับก่อนนะพรุ่งนี้ข้าจะไปแคว้นจื่อสวี้ต่อ”ลี่สวินเห็นชูเซี่ยเหมอลอยพูดเสียงเบาก็เดินจากไปเลยมองดูร่างกายที่ผอมแห้งของลี่สวินชูเซี่ยก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมานางไม่กล้าคิดเลยว่

บทที่532ความผิดปกติของโหร่วยเฟย

ภายในสงครามมีประชาชนมากมายที่เสียทรัพย์สินไปมากมายดังนั้นไม่เพียงแต่เชียนซานต้าเหลี่ยงก็ยังคงหวังว่าสงครามจะจบลง

แต่ภายในวังก็มีบางคนที่หวังว่าสงครามอยู่ต่อไปเพราะนางไม่รู้ว่าจะมองหน้าเฉินหยวนชิ่งที่จะกลับมายังไง

ใช่คนผู้นี้ก็คือน้องสาวสุดที่รักของเฉินหยว